365 euro. Dat is de prijs voor een weekend zweten, outfits wisselen en knakworstjes opwarmen als ontbijt. Men lijkt dat zat te zijn. Lowlands verkocht dit jaar, voor het eerst in een decennium, niet uit. Tien jaar geleden kostte een ticket 175 euro. Dat is in 2026 meer dan het dubbele. Destijds liep de ticketverkoop stroef door concurrentie van festivals Down the Rabbit Hole en Best Kept Secret. Dit keer ligt het aan de hoge ticketprijs, bevestigen Red Pers-lezers aan de hand van een oproep. Hoe heeft het festival het zo ver kunnen laten komen?
De editie in 1968 loopt uit op een flop. Jimi Hendrix komt niet opdagen en een gewaagde erotische kunstexpositie leidt tot een rechtszaak.
Ruimte voor experiment
De eerste editie van Lowlands vindt plaats in 1967, inspelend op de opkomende hippiecultuur en geïnspireerd door festivals in Engeland. Onder de naam ‘A Flight to Lowlands Paradise’ wordt het met achtduizend bezoekers een succes. De tweede editie in 1968 loopt echter uit op een flop. Artiesten als Jimi Hendrix en Jeff Beck komen niet opdagen en een gewaagde erotische kunstexpositie leidt tot een rechtszaak. Zodoende wordt er geen derde editie gehouden.
Bijna dertig jaar later blaast concertorganisator Mojo het festival nieuw leven in. Met een nieuwe locatie in Biddinghuizen, een camping en een nieuwe naam: A Campingflight to Lowlands Paradise. Deze doorstart benadrukt de oorspronkelijke kernwaardes van het festival: een liberaal, kleinschalig festival met alternatieve muziekacts en ruimte voor experimentele dans, poëzie en theater. Zo staan op deze ‘eerste’ editie namen zoals Iggy Pop, Rage Against the Machine en The Smashing Pumpkins. De editie trekt 7500 bezoekers en telt twee podia waarop in totaal 35 bands optreden. A Campingflight to Lowlands Paradise is in één klap een begrip en groeit met de jaren gestaag door. 33 jaar lang verkoopt het festival nagenoeg jaar na jaar uit – tot dit jaar.
Stijgende prijzen
Sinds 2020 is Lowlands het duurste meerdaagse festival in Nederland. In de vijf jaren die volgen is de ticketprijs van 220 euro naar 365 euro geschoten. Vorig jaar betaalde men 349 euro voor een ticket, dit jaar kwam daar nog eens 16 euro bovenop. De reden is voor de hand liggend: alles wordt duurder, van artiesten tot cateringbedrijven tot alcoholprijzen. Dat roept de vraag op: waar ligt de grens? Vooral personeelskosten spelen een enorm grote rol in de prijsstijging, aldus Bente Bollmann, hoofd marketing van MOJO – eigenaar van Lowlands, Pinkpop en Down the Rabbit Hole – in een interview met NRC in 2025. Bollmann gelooft in een prijsplafond, maar stelde destijds dat dit nog niet aan de orde was: “Er is een punt waarop wordt gezegd ‘dit willen we niet meer’, maar daar zitten we nog niet”. In 2026 lijkt de limiet, in ieder geval voor de festivalganger, dan toch te zijn bereikt.
Vooral personeelskosten spelen een enorm grote rol in de prijsstijging.
Volgens artikelen van NOS en het Brabants Dagblad speelt er meer mee dan enkel een stijging in de prijs. Zo wordt het nachtprogramma de afgelopen jaren steeds populairder en komt een deel van het publiek uitsluitend voor de nacht, waardoor de tenten overvol raken. Zo gaat het festival ten onder aan zijn eigen populariteit.
Concurrentie in de muziekwereld
Ook is er concurrentie vanuit stadionshows van individuele artiesten, aldus Atze de Vrieze, muziekjournalist bij 3voor12: “Artiesten zoals Tame Impala, Harry Styles en Rosalía. Die doen het goed. Ze verdienen er meer mee dan met een festivalshow, dat heeft onmiddellijk gevolgen voor de markt.” Zo doen sommige artiesten nu zelfs aan concert residenties, waarbij ze een reeks concerten geven op één locatie, zoals Harry Styles deze zomer in Amsterdam. Een concert geven is rendabel voor de individuele artiest. Een kaartje voor Bruno Mars in de ArenA kost 150 euro, wat in de doorverkoop oploopt tot 200 euro. Een eigen show geeft een zekere mate van individualiteit ten opzichte van een festival. “Op een festival bereik je een breed publiek, maar je kan niet je hele productie meenemen,” aldus de Vrieze.
Een deel van het publiek komt uitsluitend voor het nachtprogramma, waardoor de tenten overvol raken.
Het resultaat van de opstapeling van hoge ticketprijzen, volle tenten en concurrentie door concerten was dit voorjaar te zien. Veel Lowlanders kopen geen ticket meer. Het plaatst de organisatie voor een lastige opgave. Het verlagen van de ticketprijs kan betekenen dat de kwaliteit van het festival wordt ingeperkt. Misschien ligt het antwoord in het verleden en kan het gunstig zijn een stap terug in de tijd te nemen. Een podium minder, een paar foodtrucks minder, misschien wat minder tickets. Een stapje terug zou zo de interesse weer op kunnen wekken, terwijl Lowlands tegelijkertijd kan terugkeren naar haar kernwaardes: verbondenheid, vrijheid en toegankelijkheid.
Eindredactie door Oscar Vaessen
